Mijn eerste diamond painting verdween binnen twee avonden in de kast, omdat ik met kale vingers in de kleeflaag zat te prikken en de symbooltjes op het canvas niet meer kon lezen. Zes maanden later lag er een nieuwe op tafel, nu met een pen, bakjes en een lichtbak, en die maakte ik wel af. Het verschil was geen geduld, maar gereedschap.
Waarom viel mijn eerste canvas in de kast?
De helft van de frustratie ontstaat voor je begint, bij het patroon. Kits bestaan al sinds de jaren vijftig en diamond painting kwam in de jaren 2010 op, dus de valkuilen zijn intussen goed bekend. Te veel kleuren geven onleesbare mini-vlakjes, en een foto met donkere schaduwen en kleine details wordt een moeras van bijna gelijke tinten. Maak je eigen patroon met een paint by numbers generator, bekijk de voorbeeldweergave en kies een versie met hooguit dertig kleuren. Ziet het voorbeeld er al rommelig uit, dan wordt het canvas dat ook.
Een lichtbak spaart je ogen
Op een canvas staat per vakje een symbooltje, en zonder licht ga je op elke rij zoeken met je neus boven het werk. Een lichtbak van 20 tot 50 euro onder het canvas licht die symbolen van onderaf op, waardoor je rechtop in een gewone stoel kunt werken in plaats van krom over tafel. Zet er bij het schilderen een daglichtlamp naast, want warm kunstlicht liegt over kleuren en dan meng je verkeerd. Kies een lichtbak die groter is dan je canvas, anders schuif je hem de hele avond heen en weer.
Bakjes en een pen houden het werk strak
Met een pen met grip en een blokje was pakt elk steentje netjes, terwijl vingers de kleeflaag aantasten en vet achterlaten. Sorteer de zakjes steentjes in bakjes met dekseltjes, want één omgevallen zakje kost je een kwartier opruimen en een hoop motivatie. Een set diamond painting tools met pen, was, tang en bakjes kost een paar euro, terwijl een afgebroken canvas je tientallen kost. Ronde steentjes liggen vlot maar vullen het canvas niet helemaal, vierkante ogen strakker en vragen meer precisie, dus bepaal vooraf wat je wilt.
Werk in blokken van drie kwartier
Het werk is monotoon en dat is precies de bedoeling, maar nek en schouder tellen de uren samen op. Muzikanten repeteren in blokken en laten hun handen tussendoor rusten, en dat werkt hier net zo: drie kwartier doorwerken, tien minuten weglopen, water pakken. Leg aan het eind van elke sessie één rij steentjes klaar voor de volgende keer, dan herpak je de draad zonder opstarttijd. Zet vanavond pen, was en bakjes naast je plek op de bank, dan begint de volgende sessie vanzelf.